كلانترى بافق اشتغال داشت . در واقعهء قتل با يزيد پسر سلطان سليمان قانونى ( 926 - 984 ق ) با سرودن يك رباعى مورد عنايت شاه واقع شد . منابع ، بافقى را دانشمندى برجسته و پرهيزگار و سخنورى بزرگ خوانده و آورده‌اند كه وى همواره به صدور فتوى ، تدريس و تربيت طلاب مىپرداخت . همچنين شاعرى خوش‌قريحه بود و در سرايش قصيده و غزل مهارت داشت و از نديمان سام ميرزا برادر شاه‌طهماسب و استاد وحشى بافقى و مرادى بافقى ، برادر بزرگ وحشى بافقى ، به شمار مىرفت . ديوان شعر مشتمل بر 4 هزار بيت و رساله‌هايى در معما ، حفظالصحّه و بحران از آثار اوست . بافقى سرانجام در 80 سالگى در سال 974 ق در قزوين وفات يافت . غياث الدّين منصور دشتكى پيكرش را به مشهد منتقل كرد و در آنجا به خاك سپرد . ريحانة الادب 3 / 196 ؛ تذكرهء شعراى يزد / 33 ؛ تذكرهء سخنوران يزد 1 / 166 ؛ فرهيختگان دار العباده / 160 ؛ الذريعة 9 / 510 - 511 ؛ تذكرهء هفت‌اقليم 1 / 149 ؛ تاريخ نظم و نثر در ايران ، 1 / 468 ؛ كليات ديوان وحشى بافقى / 2 ؛ كشف الظنون 1 / 778 ؛ تاريخ يزد ( آيتى ) / 296 ؛ آتشكدهء آذر / 313 . سيد حسن حسينى ( 48 ) بافقى - محمّد على ( - 1339 ه ق ) مرحوم حاج شيخ محمّد على بافقى ، معروف به « واعظ يزدى » فرزند حاج حسين مشهور به كسائى ( م 1310 ه ق ) از علما و شخصيتهاى مذهبى نيمه دوم قرن سيزدهم و نيمه اول قرن چهاردهم هجرى است . وى اهل بافق يزد بود و تحصيلات خود را در مشهد به پايان برد و در زمرهء علما و مبلغان برجستهء خراسان درآمد و سالها در جوار امام هشتم عليه السّلام به ارشاد و نشر دين اسلام و احكام اسلامى اشتغال ورزيد تا اينكه هفتم جمادى الاولى سال 1339 ه ق زندگى